هفت نکته دربارهٔ اخلاق وبلاگی

برای بهتر شدن رابطه بين کاربران اينترنتی، مشخصاً وبلاگ‌نويسان، از شما دعوت می‌کنيم که در برخورد با ديگران به نکته‌های زير توجه بفرماييد. عمل به آنها اگر به نفع شما نباشد، به زيان شما هم نيست و شما را به عنوان يک عضو خوشرفتار وبلاگستان با شخصيتی مطبوع و پسنديده معرفی خواهد کرد.

وبلاگ‌نويسان عزيز، از شما خواهش می‌کنيم

۱) مزاحم ديگران نشويد. بهترين راه برای جمع کردن خواننده انتخاب موضوع‌های جالب و خوب نوشتن و مرتب نوشتن است. غير از ذوق و قريحه و توانايی، کمی هم صبر و حوصله می‌خواهد تا وبلاگ شما «کشف» شود. بدترين روشی که می‌توانيد انتخاب کنيد، زورچپان کردن آدرس وبلاگتان به مردم، يعنی سر زدن به وبلاگ‌های ديگر و به جا گذاشتن پيام‌هايی نظير «جالب بود. به من هم سر بزن»، نامه‌های گروهی به افرادی که اصلاً شما را نمی‌شناسند و فقط آدرسشان را کيلوکيلو جمع کرده‌ايد، يا پيام گروهی در ياهومسنجر است.

الف) از نوشتن پيام‌های اعصاب‌خردکن دوری کنيد. ديگران هم مثل شما برای نوشتن وبلاگ زحمت می‌کشند، وقت می‌گذارند و پول خرج می‌کنند. بی‌توجهی به نوشته‌ء آنها، در حالی که در آن لحظه مهمان وبلاگشان هستيد، و استفادهٔ سوء و نابجا از بخش پيام برای تبليغ وبلاگ خودتان، نهايت بی‌ادبی است. چنين رفتاری برای شما ويزيتور نمی‌تراشد، مگر اينکه کسی بيايد و به اين کار ناشايست شما اعتراض کند. از نوشتن اشعار خود و ديگران، تبليغ برای گردهمايی‌ها و برنامه‌های جمعی و مقاله‌های مفصل و بيربط با موضوع در قسمت پيام‌ها خودداری کنيد. جای اين کار در پيامگير وبلاگ ديگران نيست. اگر حرف جالبی برای زدن داريد، آن را در وبلاگ خود بنويسيد.

برای تبليغ مناسب نوشته‌های خود پيشنهاد می‌کنيم نوشته‌ء ميزبان را بخوانيد و سعی کنيد يک پيام جالب و خواندنی در رابطه‌ء مستقيم با متن برايش بگذاريد و در قسمت مخصوص اطلاعات مربوط به خود، آدرس وبلاگتان را وارد کنيد. همين کار در اکثر قريب به اتفاق موارد نه تنها توجه ميزبان، بلکه توجه مهمانان ديگر را نيز جلب خواهد کرد و کنجکاوی آنان را نسبت به کسی که اين پيام خوب و جالب را گذاشته، برخواهد انگيخت. ممکن است سرعتش کمتر از گذاشتن پيام کيلويی باشد، اما به شما قول می‌دهيم که در اين مورد، کيفيت بسيار بيشتر از کميت تأثير خواهد گذاشت.

ب) از پراکندن هرزنامه خودداری کنيد. آدرس ايميل درج‌شده در وبلاگ‌ها و وبسايت‌ها برای فرستادن پيام‌های گروهی نيست، آن هم ناخواسته. در فرنگ به اين نوع ايميل اسپم می‌گويند و فرستادنش جرم قضايی محسوب می‌شود. اسپم تنها باعث ايجاد مزاحمت برای گيرنده می‌شود و خشم و ناراحتی او را بر‌می‌انگيزد، بلکه هيچ تأثير مثبتی به نفع شما ندارد. اگر فرصت پاک کردن به موقع اين نوع ايميل‌ها را نداشته باشد حتی ممکن است گنجايش صندوق پستيش پر شده و از گرفتن ايميل‌های مهمتر محروم بماند. عاجزانه از شما تقاضا می‌کنيم که از اين کار دوری بجوييد و خبر نوشتن مطلب جديد در وبلاگتان را برای پانصد نفر آدم بيگناه نفرستيد!

پ) آفلاين‌های گروهی غيرلازم نفرستيد. ياهومسنجر برای برقراری ارتباط با دوستان خودتان است، نه تبليغ برای وبلاگتان (آن هم احتمالاً برای کسانی که شما را نمی‌شناسند) يا فرستادن لينک‌هايی که شايد برای شما جالبند، اما برای ديگران ممکن است غيرجالب و يا تکراری باشند. اگر موضوع واقعاً مهم و واجبی در ميان نيست (که آن هم خيلی به ندرت پيش خواهد آمد!) از گزينهٔ send to all اصلاً استفاده نکنيد.

۲) نه لينک گدايی کنيد و نه برای گرفتنش تپانچه به سينهٔ مردم بگذاريد. لينک دادن، مثل بازديد از وبلاگ شما، زورکی نيست. بده بستان هم ندارد. اينکه شما به وبلاگی لينک داده‌ايد نويسنده‌ء اين وبلاگ را به لينک دادن متقابل موظف نمی‌کند. پس او را در محذور اخلاقی نگذاريد که «من بهت لينک دادم چرا به من لينک نميدی!» اگر کسی از شما خواهش نکرده بود که به وبلاگش لينک بدهيد و سرخود اين کار را کرده‌ايد، از او بابت مقابله به مثل طلبکار نشويد. اگر او از مطالب وبلاگ شما خوشش نيايد، با مشاهده‌ء اين سماجت شما، تنها دو راه برايش می‌ماند: يا بايد به خاطر گير کردن در رودربايستی با دندان‌قروچه به شما لينک بدهد و زير لب فحشی هم به آبا و اجداد شما حواله کند، و يا اذعان کند که اين کار را خوش ندارد و دل شما را بشکند. جلوی اين همه ناراحتی و رنجيدگی در دو طرف قضيه را می‌توان خيلی راحت گرفت: از کسی لينک نخواهيد و ايمان داشته باشيد که اگر خوب بنويسيد، ديگران داوطلبانه و با کمال ميل و بدون خواهش و منت‌کشی لينک وبلاگ شما را در وبلاگ يا وبسايت خود درج خواهند کرد و زود به زود هم سر خواهند زد.

۳) با ديگران همانطور رفتار کنيد که می‌خواهيد با شما رفتار کنند. ادب را رعايت کنيد. دشنام نگوييد. از کلمه‌های ناشايست استفاده نکنيد. دل ديگران را از خود نرنجانيد. اگر نقد می‌کنيد اين کار را با توجه به اصول اخلاقی و احياناً علمی انجام بدهيد. پشت هر سايت اينترنتی و وبلاگ، خواه با نام واقعی و خواه با نام مستعار، انسانی نشسته است. پس قوانين روابط اينترنتی نيز نبايد چندان از قوانين روابط زندگی واقعی دور باشند. صرف اينکه شما گمناميد و دست يافتن به شما ناممکن، صرف اين که می‌توانيد، به اين معنی نيست که پس بايد تمام هنجارهای اخلاقی را به دست فراموشی بسپاريد. پشت اسم‌های مستعار مختلف پنهان نشويد و با پيام‌های جعلی به ديگران حقه نزنيد. چنين کاری نشانهٔ زرنگی نيست. نشانهٔ بزدليست. به قول قديمی‌ها «خوبيت ندارد!». ضمن اين که با مقايسهٔ آی‌پی‌ها مچتان به راحتی گرفته می‌شود.

۴) در واکنش به نوشته‌های ديگران از خود ملايمت و نرمش نشان بدهيد. به جای «چشم در برابر چشم، دندان در برابر دندان» و مقابله به مثل گاهی هم کوتاه بياييد و بزرگی و ازخودگذشتگی نشان بدهيد. برای زنده نگاه داشتن دوستی و مدارا، خطاهای ديگران را ناديده بگيريد و ببخشاييد و آشتی را بر دشمنی و خصومت ارجح بدانيد.

۵) در طراحی وبلاگ خود رعايت حال بازديدکنندگان را بکنيد. از به کار بردن تصويرهای بزرگ (حجيم) يا متحرک و چشمک‌زن، تزئين‌های غيرلازم (مثلاً حروف يا شکل‌هايی که به دنبال نشانهٔ ماوس می‌روند يا باران گل و برف و قلب و غيره)، موزيک زمينه بدون امکان خاموش کردن آن و هر چه که باعث سنگين کردن صفحه و دير باز شدن آن و ايجاد سردرد و سرگيجه برای خواننده می‌شود خودداری کنيد. رنگ نوشته را از رنگ زمينه تا جايی که می‌توانيد متمايز کنيد تا خواندن آن راحتتر باشد. خط روشن روی زمينهٔ تيره هرچقدر هم زيبا باشد، چشم خواننده را اذيت می‌کند.

۶) از خطاهای فاحش تايپی، املايی و دستوری پرهيز کنيد. اگر وقت دوباره خواندن نوشته را نداريد، احتياج به عجله در منتشر کردن آن نيست! خواننده‌های شما مسلماً با کمال ميل يک روز بيشتر صبر خواهند کرد تا متنی پاکيزه‌تر و صحيحتر بخوانند. با آفلاين نوشتن و سر صبر پاکنويس کردن مطلب در هزينهٔ اينترنت صرفه‌جويی می‌کنيد. از مراجعه به فرهنگ لغت غافل نباشيد. نه تنها برای خواننده‌های شما، بلکه برای خود شما هم پرفايده خواهد بود و به معلومات خود می‌افزاييد. روان بنويسيد. استفادهٔ مناسب و به‌جا از علامت‌های مختلف (مثلاً ! ؟ : ، . – البته هر کدام فقط يک عدد!) و پاراگرافبندی نوشته‌ها به روانتر خوانده شدن مطالب شما کمک می‌کنند، کيفيت کارتان را بالا می‌برند و در نهايت به تعداد علاقمندان نوشته‌های شما می‌افزايند.

۷) به حقوق ديگران و ارزش ذوق و ابتکار آنان در خلق اثرهايشان احترام بگذاريد. مطالب ديگران را به نام خودتان منتشر نکنيد. اگر به ذهنتان موضوع جالبی نمی‌رسد، امروز ننويسيد. طوری نمی‌شود! فردا حتماً شما هم ايدهٔ خوبی برای نوشتن پيدا خواهيد کرد. اگر زيبايی نوشتهٔ ديگری شما را تحت تأثير قرار داده، به احترام همين تأثير، به نويسنده امکان بدهيد که در وبلاگ خود با اين نوشته از ديگران پذيرايی کند و نظر آنان را درباره‌اش بخواند. آن را کامل در وبلاگ خود کپی نکنيد. به نوشته لينک بدهيد و حداکثر قسمت کوتاهی از آن را درج کنيد.

اميدواريم با عمل کردن به اين نصايح هر چه زودتر تعداد خواننده‌های وبلاگتان را افزايش بدهيد و از اين رسانهٔ جالب و مهم نهايت استفادهٔ مثبت را داشته باشيد. به اميد ترويج هر چه بيشتر همزيستی مسالمت‌آميز و پربار.

جمعی از اعضای جامعهٔ مجازی فارسی‌زبان   منبع مطلب فوق

12 responses

16 08 2009
??

مفيد و سودمند بود
پشت هر سایت اینترنتی و وبلاگ، خواه با نام واقعی و خواه با نام مستعار، انسانی نشسته است. پس قوانین روابط اینترنتی نیز نباید چندان از قوانین روابط زندگی واقعی دور باشند. صرف اینکه شما گمنامید و دست یافتن به شما ناممکن، صرف این که می‌توانید، به این معنی نیست که پس باید تمام هنجارهای اخلاقی را به دست فراموشی بسپارید. پشت اسم‌های مستعار مختلف پنهان نشوید و با پیام‌های جعلی به دیگران حقه نزنید. چنین کاری نشانهٔ زرنگی نیست. نشانهٔ بزدلیست. به قول قدیمی‌ها «خوبیت ندارد!». ضمن این که با مقایسهٔ آی‌پی‌ها مچتان به راحتی گرفته می‌شود.
اين قسمتش خيلي عالي بود

16 08 2009
گمنام

به نام خدا
عمو
فكر كنم اونقدر بهم حق بدين كه از خودم دفاع كنم
منم اگر گمنامم هيچ تفاوتي با شما ندارم كه با دو علامت سوال مياييد
ترسي ندارم كه شناخته بشم چون در حقيقت اشتباهي نكردم
هر چي بوده يه سوء تفاهمه كه انشاءا… حل ميشه
هرچي لازم بوده به عمو گفتم عذرخواهي هم كردم
هميشه بدون اطلاع از وقايع جبهه مي گيريد و اداي انسان هاي عالم رو مي كنيد؟
عمو
اگر انصاف داريد در برابر اين بي انصافي سكوت نكنيد
اگر حرفي بود كه گذشت و منم از عمو عذرخواهي كردم دليلي نمي بينم شما وارد بحثي بشيد كه به كلي ازش بي خبريد
به قول شما » به قول قديمي ها: يكه به قاضي ميرين؟»
عمو
گفتم كه اونايي كه نمي دونن من چي گفتم چه جوري راجع به من فكر خواهند كرد
يه چيز ديگه اگه عمو لازم بدونن بدون هيچ زحمتي كه بكشيد كاملا خودم رو معرفي مي كنم
تر من براي گمنام بودنم يه ترس كودكانه است و هراسي ندارم اگر خودم رو معرفي كنم
البته فقط در صورتي كه عمو لازم ببينن
.
.
.
ببخشيد عمو

16 08 2009
??

سلام
دوست من مثل اينكه سو تفاهمي پيش آمده
باور كنيد من تازه الان اسم شما رو ديدم.
با اين حرفتونم موافقم :هيچ كس حق ندارد در مورد ديگري يك طرفه به قاضي برود
نوشته اي هم كه گذاشتم از همون متن بالا «هفت نكته درباره اخلاق وبلاگي»
از اونجا برداشتم
اميدوارم از من نرنجيده باشيد

16 08 2009
گمنام

به نام خدا
سلام عمو
ببخشيد كه دارم بد قولي مي كنم اما فرهنگم بهم ياد داده اين مواقع يه عكس العملي انجام بدم
.
.
.
تعارف تيكه پاره نمي كنم جدي ميگم
دوست عزيز شما ببخشيد
اون قدر از دست خودم ناراحت بودم كه حتي مطلب بالا رو نخوندم و فقط تيترش مثل يه پتك خورد وسط فرق سرم
حتي حواسم به تشابه متن شما و نوشته ي بالا نبود، نمي دونم چرا عمو هيچي نگفتن، شايد خواستن اگه سوء تفاهمي بوده بين خودمون حلش كنيم
عصبانيتم از املاء «ادعا و ترس» پيداست
بزرگترين عيب بعضي از ماها همينه آمپرمون مي زنه بالا قالب يخ هم جوابگو نيست
عمو
بازم ببخشيد
فكر كنم ديگه نيازي به حرف زدن من نباشه
دوست عزيز شما هم ببخش
گفتم كه، اعصابم از اشتباه خودم خورد بود فكر كردم همه دارن سرزنشم مي كنن، كاري كه عمو كردنو من حسابي ادب شدم
خدانگهدار


سلام ممنون از شما من هم از شما تشکر می کنم قراره ما همه با هم بیش از پیش اینجا دوست باشیم پیش به سوی دوستیها موفق باشید

16 08 2009
سیده فائزه

سلام
اره بدکیست که خودتونم یکم مرتب بنویسید:-D

16 08 2009
سیده فائزه

بدک نیست 😀

17 08 2009
هما

چششششششششششششششششششششششششششششششششششششم عمويي.
من كه تو وبم خيلي فعال نيستم و اصلا هم نميخواستم اولش درسش كنم منتها يه جايي بايد ميبود كه اگه دوستانم كارم داشتن بتونن دسترسي بهم داشته باشن و البته گاهي اوقات هم كه احساس كردم جرات اپ كردنو پيدا كردم يه اپي بكنم.
اما بااين حال تموميه اين نكات رو روي چشمام ميزارم عمو.
مخصوصا كه اين نكات كلا واسه ي نت بود نه فقط وب.
من عموييه دوست داشتنيمو هميشه دوست خواهم داشت عموجون.
خداپشت و پناه همگيتون

17 08 2009
تينا رادفرنژاد

به نام خدا*
سلام عمو :
خيلي جالب بود دستتون درد نكنه عمو جونم ،البته برا ي انهايي كه وبلاگ دارن خيلي مفيده (اخه عمو جون من وبلاگ ندارم ) دلم ميخواد داشته باشم اما….!!!!
بازم دستتون درد نكنه عمو جونم.
(برادرزاده شما تينا )

18 08 2009
??

راههای رسیدن به موفقیت :

1- تفکر مثبت داشته باشید ، افکار خوب و مثبت همچون تابش نور خورشید بر اتاقی تاریک است که همه جا را روشن می کند .

2- باور و ایمان داشته باشید ، همیشه آن چیزی اتفاق می افتد که شما واقعاً باورش دارید . این یک حقیقت است . پس باید باورهای محدود کننده ای که مانع موفقیت شما هستند را شناسایی کنید و آنها را از بین ببرید .

3- هر روز منتظر اتفاق خوبی باشـید ، اگر انتـظار وقـوع چـیزی را داشته باشـید آن چـیـز به وقـوع می پیوندد .

5-تلاش و پشتکار داشته باشید ، همۀ موفقیتها و رؤیاهای ما در گرو سخت کوشی است هر چه بیشتر تلاش کنیم موفقیت بیشتری کسب خواهیم کرد .

6-صبور باشید ، ما همواره دوست داریم هر چه زودتر به آرزو هایمان برسیم ، به همین دلیل است که در زندگی مان بی قراریم .

7- به دیگران کمک کنید . شما تنها در صورتی حقیقتاً خوشبخت و موفق خواهید بود که احساس کنید به دلیل خدمت به دیگران انسان با ارزشی هستید .

8- شهامت داشته باشید : همان شوید که می خواهید تنها در این صورت است که می توانید .

9- استقامت داشته باشید : حضرت محمد (ص) فرموده اند : خداوند با کسانی است که در برابر مشکلات پایداری می کنند .

10-شکرگزار باشیم : وقتی شکر می کنیم روح عالم در ما ایجاد انرژی می کند و آن انرژی موهبت های بعدی را به طرف ما جذب می کند.
منبع: http://www.mums.ac.ir/btom/fa/b_bazneshastegi,23

19 08 2009
سمانه کاویانی

به نام خدا
سلام عموجون
عموجون دستتون درد نکنه که انقدر به فکر ما هستین و راهنمایی مون میکنین 🙂
عموووووووووووووووووووووووووووو دیگه نمیدونم چی بگم … فقط ازتون بی نهایت سپاسگذارم 🙂 🙂
دست علی یارتون **** خدانگهدارتون

20 08 2009
??

از بهشت كه بیرون آمد،دارایی اش یك سیب بود.سیبی كه به وسوسه آن را چیده بود و مكافات این وسوسه،هبوط بود.
فرشته ها گفتند:تو بدون بهشت خواهي مرد. زمين‌ جاي‌ تو نيست. زمين‌ همه‌ ظلم‌ است‌.
انسان گفت:اما من به خودم ظلم كرده ام.زمین تاوان ظلم من است.اگر خداوند چنین میخواهد…

خداوند گفت:برو و آگاه باش جاده ای كه تو را دوباره به بهشت میرساند،از زمین میگذرد.زمینی آكنده از شر و خیر،آكنده از حق و باطل،از خطا و از صواب،و اگر خیر و حق و صواب پیروز شد،تو باز خواهی گشت،و گر نه….

و فرشته ها همه گریستند.اما انسان نرفت.انسان نمی توانست برود.انسان بر درگاه بهشت وامانده بود.می ترسید و مردد بود.

و آن وقت خداوند چیزی به انسان داد.چیزی كه هستی را مبهوت كرد و كائنات را به غبطه واداشت.انسان دستهایش را گشود و خدا به او اختیار داد.

خدا گفت:حال انتخاب كن.زیرا كه تو برای انتخاب كردن آفریده شدی.برو و بهترین را برگزین كه بهشت،پاداش به گزیدن توست.عقل و دل و هزاران پیامبر نیز با تو خواهند آمد،تا تو بهترین را برگزینی.و آنگاه انسان زمین را انتخاب كرد،رنج و صبوری را.و این آغاز انسان بود.
نويسنده:عرفان نظر آهاري

22 08 2009
حسنا حسینی

سلام عمو
.
این مطلب جند روزی هست تو وبتون دیدم اما چون زیاد بود نخوندمش!!!
الان دیگه خوندم….
جالب بود…..دقیقا همون کارایی که الان رایجه رو گفتین

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s




%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: